Welkom op mijn weblog!



Op deze weblog wil ik je graag informeren over mijn fotografische activiteiten en 'avonturen'.

Onder aan deze pagina vindt je het weblogarchief waarin je nog veel meer onderwerpen kunt vinden van de afgelopen maanden.
Natuurlijk ben je van harte welkom om een reaktie te plaatsten.
Klik op de foto om deze vergroot weer te geven en middels een filmstrook alle foto's te bekijken.

Deze weblog is een onderdeel van mijn website www.maartenfotografie.nl waar je alle informatie kunt vinden over mijn fotografie alsmede een uitgebreid portfolio.

Voor mijn fotowerk gebruik ik Nikon apparatuur. Daarnaast gebruik ik ook FujiFilm X camera's.
Wil je meer weten over mijn foto-avonturen met mijn Fuji camera's en objectieven, kijk dan op mijn weblog: The Man With The Fuji


zondag 10 juli 2011

Tussen 78 en 79 graden Noord: Svalbard Expeditie 2011



Na een zeer inspannende en enerverende week ben ik weer terug. Terug vanuit Svalbard. Ruim een week geleden stapte ik op het vliegtuig om vanaf Amsterdam via Frankfurt en Oslo naar Longyearbyen op Svalbard te vliegen. Doel was om een week rondom Longyearbyen te fotograferen en daarna door te vliegen naar het Internationaal Poolstation in Ny-Alesund in het noorden van Svalbard. Dat liep allemaal (helaas) iets anders maar desalniettemin werd het toch een buitengewoon mooie expeditie.

Hier vindt je vast een kleine reis-impressie met de eerste foto's.
Voordat ik een keuze heb gemaakt uit alle ruim 7500 beelden zijn we nog wel even verder.
Maar ik hou je op de hoogte op deze weblog!
Wil je de foto's wat groter bekijken, klik er dan even op.


Als ik tegen middernacht boven de eilandengroep vlieg strijkt het licht van de middernachtzon (het is hier nu 24 uur per dag licht!) over de vele gletsjers die Svalbard rijk is. Het is een sprookjesachtig gezicht en er gaat een golf van opwinding door het vliegtuig, dat voor het overgrote deel wordt bezet door wetenschappers die voor langere of kortere tijd onderzoek zullen gaan doen op deze eilandengroep.
Het uitzicht is onwaarschijnlijk mooi. Het is duidelijk dat de zomer hier is losgebarsten in al haar hevigheid. In de korte tijd dat hier de zon schijnt moet de natuur haar tijd inhalen.
Hier explodeert de zomer in al haar hevigheid! De temperatuur begint met regelmaat iets boven het vriespunt uit te komen en de toendra is verzadigd met smeltwater.



De bergen rondom de 'hoofdstad' Longyearbyen, waar ruim 1700 mensen wonen (!) zijn elk uur van de dag anders door het steeds veranderende licht.De zon draait wel rond aan de hemel maar blijft vrijwel constant op dezelfde hoogte staan.... Gelukkig heeft mijn slaapkamer goede verduisteringsgordijnen, alhoewel er van slapen niet veel zal komen........


Op heel Svalbard is geen boom te vinden, die groeien hier niet. Dat wil zeggen, zo lijkt het....Want niets is minder waar. Het groene plantje hierboven is de enige boom die hier groeit op ongeveer 1200 km vanaf de Noordpool: de poolwilg.....slechts een centimeter groot. Hier kun je over de boomtoppen lopen en er op liggen.



De prachtige bloemen bloeien dat het een lieve lust is en kleuren de toendra. De rendieren verliezen hun warme wintervacht en vogels nestelen op de toendra en in de bergen. Het is zomer!



Deze week zwerft er een illuster gezelschap over het grootste eiland Spitsbergen.....drie mannen met regenbroeken, kaplaarzen of stevige wandelschoenen, handschoenen en mutsen maar vooral met grote telelenzen......
Samen met Bart (onze Vlaamse vriend) en Jasper met wie ik hier al eerder was ben ik op pad om de prachtige natuur van Spitsbergen vast te leggen. We hebben plannen, we hebben wensen, maar we zullen ons moeten laten verrassen want Moeder Natuur valt niet te regisseren.





Spitsbergen is een plaats zonder tijd....tijd is er als je dat wilt.....als je op je horloge kijkt....(ik heb hem bewust niet meegenomen...;-) Prachtig licht dat 24 uur per dag de bergen, toendra en zee beschijnt. Maar dat neemt niet weg dat we ook af en toe even rusten en wat eten. Dan is dit toch zeker wel een hele mooie plek ..........


Elke dag zijn we wel op pad om op zoek te gaan naar de prachtige landschappen en vogels die op Svalbard te vinden zijn en op dit moment druk bezig zijn om te nestelen. De auto is daarbij een uitstekende schuilhut om de vogels op te zoeken en te observeren. Soms ook fotograferen we vanuit de auto maar het levert veel mooiere platen op om vanaf 'ooghoogte' te fotograferen.

Dat betekend vaak wel plat op je buik sluipen en kruipen naar de vogels toe, die zich hier overigens wel wat makkelijker laten benaderen.  Maar de grond is nat en zompig door het vele smeltwater. Regenbroeken en -jassen zijn zeker geen overbodige luxe evenals goede waterdichte handschoenen want het is nog steeds maar net boven het vriespunt.






Met regelmaat stoppen we onderweg om te genieten van het prachtige uitzicht over het gletsjerdal waar Longyearbyen in ligt.  Hier zit ik even op een heuveltje dat eigenlijk het vaste uitkijkplekje is van het sneeuwhoen. Elke dag gingen we kijken of ze er was......pas de vijfde dag lukte het ons om haar te fotograferen met de prachtige besneeuwde toppen op de achtergrond.
Haar zomerkleed begint door te komen maar ze is ook wat 'vuil' gekleurd door het vele steenkool dat hier aan de oppervlakte ligt. De bergen van Svalbard bevatten heel veel van het zwarte goud en er zijn meerder kolenmijnen te vinden.






We maken een boottocht door de prachtige fjorden van Spitsbergen en genieten van de prachtige uitzichten. De mooiste rotsformaties trekken aan ons voorbij en we worden vergezeld door drieteenmeeuwen, noordse stormvogels, zeekoeten en een enkele grote burgemeester.

Aan de horizon doemt Pyramiden op. Een Russische steenkolenmijn die ruim 12 jaar geleden vrij plotseling is verlaten. De mijnwerkers en bewoners van de kleine nederzetting in de wildernis van Spitsbergen lieten alles liggen waar het lag en vertrokken. Het is een spookstad geworden waar de stenen flats waar de mijnwerkers huisden, langzaam maar zeer zeker werd overgenomen door de natuur. De drieteenmeeuwen zagen er een vogelklif in en nestelen talrijk in de raamkozijnen.

Hier gaan we even aan land en lopen door de spookstad waar de versleten Russische vlag nog steeds wappert onder het toeziend oog van Lenin. Enkele gebouwen kunnen we in en ik maak hier mijn eerste 'urban exploring' foto's. In een later weblogitem zal ik daar nog wel eens op terugkomen als ik hier de foto's van heb uitgewerkt. Het was een bijzondere ervaring!



We varen na deze tussenstop door naar een gletsjer. De hoge gletsjer met zijn eeuwenoude ijslagen is buitengewoon imposant. Onderin is de druk zo groot dat het ijs wordt samengeperst en diep blauw en soms bijna zwart wordt. We varen langs de gletsjerwand die zeker wel vijftig meter hoog is.
Op de afgebroken ijsschotsen in het water zien we zeehonden en baardrobben liggen.


Tijdens het varen door de fjorden komen talrijke noordse stormvogels langszij en vliegen op ooghoogte met ons mee. Uiteraard een feestje om daar mooi beeld van te maken.
Bovenstaande foto heb ik gemaakt met de nieuwe LensBaby Scout met het fish-eye lensje erin.
Ik wilde daar graag wat mee experimenteren en dit soort momenten zijn hiervoor prima geschikt. Het blijft voor mij nog even aftasten wat ik er mee wil en kan en wanneer. Wel leuk vind ik......
Maar natuurlijk ga ik ook nog even proberen om mooi beeld te maken van een stormvogel. Prachtig zijn ze, deze miniatuur-albatrosjes.



Meestal eten we in het begin van de avond bij Kroa, een klein restaurantje in Longyearbyen waar ze een prima burger, steak, heerlijke vissoep, pasta's, salades enz serveren.
Wel even wennen aan de schilderingen op de muur (ijsberenjacht) en de talrijke zeehondenvellen aan de muur, het plafond en op de banken......


Na het avondeten brengt onze Svalbardse vriend Winjar ons naar een vogelklif waar talrijke zeekoeten, pappegaaienduikers, zwarte zeekoeten en brandganzen nestelen. Het is een tocht van ruim een half uur varen met de snelle boot van Winjar en daarna een steile klim naar boven met onze zware fototassen en statieven. Maar het is de moeite alleszins waard! Wat een prachtig uitzicht!



We worden verwelkomt door een grote burgemeester en we slaan ons kamp op, op de rand van de klif vlakbij de zeekoeten-kolonie.
Na gewend te zijn aan de diepe afgronden waar de zeekoeten nestelen zoeken we allemaal een mooi plekje uit en gaan fotograferen.  De zeekoeten vliegen af en aan en het is verbazingwekkend om te zien hoe ze op de smalle richeltjes kunnen landen.
Heel veel moeite heb ik om een mooie plaat te maken van een sneeuwgorspaartje dat hun nest heeft in een holletje in de rotsen.











De volgende morgen gaan we ons richten op de alkenkolonie en de kleine jager en als eerste de noordse stern. Dit prachtige kleine witte vogeltje is een fanatiek wezentje die zijn nestje met veel durf verdedigt. Het ei, dat op de rostachtige grond wordt gelegd, is vrijwel onzichtbaar. Je merkt meestal wel dat je het nest nadert als je wordt aangevallen. Na enige waarschuwings-duikvluchten pikken ze zonder angst op je kop om je te verjagen.

Bijzonder aan dit kleine vogeltje is dat hij nestelt in het Noorpoolgebied en overwintert in het Zuidpoolgebied. Per jaar reist hij dus ruim 35000 km en ziet eigenlijk altijd daglicht......





Op het eiland Spitsbergen is een heel bijzonder 'gebouw': de Global Seed Vault, waar in 2008 ruim 100 miljoen plantenzaden vanuit meer dan 100 landen zijn opgeslagen voor 'als het ooit een keer mis gaat met onze planeet'...... de zaadbank wordt ook wel de Doomsday Vault genoemd......


foto internet: the Daily Green
Het is tijd om de klif te beklimmen waar duizenden alken wonen en nestelen. Het is een behoorlijke klauterpartij naar het gebied vanwaar we ze kunnen fotograferen. De rode cirkel geeft aan waar we naar toe geklommen zijn met onze zware apparatuur want je hebt hier absoluut je statief en teleobjectief nodig.


Dat lijkt misschien vanaf beneden niet zo hoog, vanaf de klif heb je toch een heel aardig uitzicht over de fjord en lijkt onze stoere fourwheeldrive ineens een klein modelauto'tje....
Grote zwermen alken vliegen rond de toppen van de berg, die door Bart al Mount Mordor werd genoemd.
Ik had in 2008 datzelfde gevoel toen ik hier was en bij de aanblik van de scherpe rotsen meteen moest denken aan een decor uit Lord of the Rings......



Bart, die nog een aantal meters was doorgeklommen, zie ik ineens naar me zwaaien en wijzen. Vriendelijk als ik ben zwaaide ik natuurlijk terug. Totdat ik in mijn ooghoeken ineens zag wat hij al lang had gezien..... een poolvos die langzaam maar zeker in mijn richting liep. Ik stond op ooghoogte en kon hem (of haar) dus prima fotograferen. 
Hiermee werd de geannuleerde trip naar het Poolstation weer een beetje goedgemaakt. Deze komende week hebben we afgezegd omdat we vandaar de berichten kregen dat er dit jaar helaas geen poolvossen in de omgeving van het poolstation waren. Het nest was niet bevolkt dit jaar. Zo mooi als we ze in 2008 daar konden fotograferen....... Helaas lijkt het erop alsof Randy het niet heeft overleeft. Er zijn veel dode vossen gevonden en het lijkt op rabies. Uiteraard wordt hierna onderzoek verricht. Maar voor ons dus geen reden meer om nog verder naar het noorden te reizen......helaas. Laten we hopen dat het snel zal herstellen!

foto met dank aan Bart Vannieuwenhuyse




Een van de mooiste vogels (vind ik) is de eidereend, die talrijk broedt op Svalbard. Het dons van deze eend is een van de beste en warmste die er bestaat. De vrouwtjes hebben de prachtigste schutkleuren en ze zijn op de toendra vrijwel onzichtbaar. Je moet echt oppassen om er niet bovenop te gaan staan.









Aan de voet van de alkenklif waar we eerder al waren vinden we een paartje kleine jagers. Met deze vogel maakte ik in 2008 voor het eerst kennis op het Poolstation waar we aangevallen werden omdat we vlakbij een nest liepen. Als een  team gevechtsliegtuigen vielen ze ons aan.
Hier vinden we een paartje dat nog moet gaan nestelen. Ze paren af en toe en zoeken een plekje voor een nest op de hellingen.

Heel voorzichtig, kruipend over de natte en koude toendra, mogen we ze een voor een tot op een paar meter benaderen en fotograferen. We mogen een hele tijd bij hen blijven liggen en storen zich niet aan ons. Zolang wij maar stil blijven liggen is alles OK. Totdat een poolvos hun territorium binnenloopt. Dan wordt er alarm geslagen......



De laatste dag van ons verblijf op Spitsbergen brengen we Bart om zeven uur naar het kleine vliegveldje op Longyearbyen. Zijn tijd zit erop en hij moet terug naar Belgie. Het was een aangename reisgenoot!

Jasper en ik rijden daarna naar een klein haventje waar Winjar al op ons wacht bij zijn boot. Hij zal ons naar een van de meest westelijk gelegen gebieden van Svalbard brengen waar we hopen op een ontmoeting met walvissen en walrussen. 
Na een boottocht van bijna drie uur komen we aan op een van de mooiste stukjes aardbol waar ik ooit ben geweest.


Ik heb ook de nieuwe LensBaby Composer met Sweet 35 lensje mee en maak daarmee bovenstaande plaat. Je kijkt hier zomaar honderd kilometer ver weg......wat een prachtig landschap!


Op het strand liggen walrussen. Wat een onwaarschijnlijke ontmoeting met deze grote dieren. Ze zijn echt mega (ongeveer 2000 kg en drie en eenhalve meter lang.......)
Met de nodige voorzichtigheid (ze zijn sneller dan je zou denken) benaderen we de groep en kunnen we rustig fotograferen. Ze poseren gewillig voor ons en accepteren ons in hun midden.
We blijven zo laag mogelijk om geen dreiging uit te stralen. Dat werkt want ze vleien zich rustig in het zand. We luisteren naar hun snuivende ademhaling en af en toe hoor je een heel diep gegrom.
Het is buitengewoon indrukwekkend: we zitten op iets meer dan duizend kilometer van de Noordpool....ver, heel ver weg van de bewoonde wereld.......vlakbij deze imposante vertegenwoordigers van dit Arctisch gebied...... we voelen ons echt enorm bevoorrecht........!







Na wat schermutselingen tussen de grote dieren besluiten ze langzaam het koude poolwater in te glijden op zoek naar schelpdieren op de bodem die ze met hun borstelige snorharen probleemloos kunnen opzoeken. Overigens kunnen ze best lang en diep duiken. Ze blijven soms wel een half uur onder water en komen tot 100 meter diep!

We krijgen de gelegenheid om ze langs de kustlijn te fotograferen als ze in het water aan het spelen zijn, een wonderlijk schouwspel.....




Terwijl de meeuwen vechten om een plekje op een hele oude walvisvaardershut wordt het hoog tijd voor ontbijt........ ik denk dat ik ik nog nooit op een mooiere plek een beker yoghurt heb leeg gelepeld....... 
Daarna kijk ik voorzichtig rond in de naaste omgeving. Voorzichtig.......want het is ijsberengebied en de walrus staat hoog op het menu van de Koning van het poolgebied.......
Naast de hut liggen wervels en een rib van een walvis. 





Naast de oude hut ligt ook een geraamte van een walrus. 
Inmiddels heeft Winjar verder op het strand een vuurtje gemaakt (het is tenslotte nog steeds rond het vriespunt) en heeft hij zijn netten uitgezet.





We warmen even op bij het vuur maar blijven alert. We willen zeker niet verrast worden door een ijsbeer. Maar we kijken ook uit naar de terugkomst van de walrussen. Het uitzicht is adembenemend!



Vlak onder de kust, voor onze neus, zwemmen een aantal dwerg vinvissen heen en weer. Toch altijd nog een meter of vijf lang. Misschien azen ze op de vis in het net van Winjar.......
We hebben zo onderhand het idee in een filmdecor te zitten.....het is zo onwaarschijnlijk mooi....
Jasper heeft het idee dat als hij vijftig meter over het strand loopt hij tegen het decordoek zal oplopen....Ik heb het idee op het 'holodek' van the Enterprise uit Star Trek te staan......het is haast te mooi om waar te zijn......


Aan het einde van de middag breken we kamp op. Terwijl onze apparatuur weer aan boord van de boot wordt gebracht, neem ik nog een klein beetje zand mee. Ik ken iemand die zand verzamelt van over de hele wereld en van dit punt zal ze nooit zand kunnen krijgen denk ik. Ik hoop dat ze er blij mee is...;-)



Jasper en ik besluiten om aan dek te blijven, buiten de hut. Het is koud en we krijgen regelmatig een plons ijskoud zeewater over ons heen maar de overlevingspakken bieden een goede bescherming. En ik kan die grijns maar niet van mijn b#k af krijgen!

Na een tijd varen vraagt onze schipper of we het leuk zouden vinden om nog even bij een gletsjer langs te gaan. Daar hebben we natuurlijk wel oren naar en we leggen aan op de ijslaag aan de voet van de enorme gletsjer. Als we op het ijs stappen staan we in een dikke papperige laag smeltend ijs. enigszins bezorgd vragen we aan onze gids of dit wel verantwoord is. 'Natuurlijk wel.....als je maar op de lichte delen blijft....en als je er door zakt heb je toch je pak aan......' Tuuuuuuuurlijk......!






We varen terug naar de haven van Longyearbyen na een onvergetelijke dag.......terugkijkend op een onvergetelijke week..... We hebben Bart vandaag gemist.....hij was goed gezelschap de afgelopen week, waarin ik ruim 7500 foto's heb gemaakt. Heel veel beeld om te selecteren en daarna uit te werken. Ik ga het combineren met het beeld van 'onze' poolvos Randy uit 2008 en met een nieuw project dat nog moet komen.

Svalbard is bijzonder....heel bijzonder en ik voel me een zeer gelukkig en bevoorrecht mens om daar zoveel moois te hebben mogen ervaren samen met mijn fotomaatje Jasper. We hebben weer veel meegemaakt en gezien. We hebben er van genoten!

6 opmerkingen:

  1. Prachtige foto's, kan er geen genoeg van krijgen.
    lieve groetjes voor een geweldige fotograaf van je fans.
    Nel en Gerrit

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Alsof ik door de National Geographic zit te bladeren Maarten.
    Wederom een schitterende weergave van de schoonheid van onze fragiele natuur.
    Ooit hoop ik ook een keer in het hoge noorden een foto-expeditie te kunnen doen.

    Groetjes,
    Donny

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat mooi! En inderdaad, wat ben je bevoorrecht om dat allemaal mee te mogen maken! Ik ben erg benieuwd naar jouw komende reizen en de verslagen daarvan... altijd weer een genot om mee te mogen lezen...niet alleen de fotos maar ook het verhaal zijn geweldig! Groetjes uit Canada! Marije

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Indrukwekkend! Hier word ik helemaal stil van. En dat is nog maar het begin van de overige zesduizend negenhonderd en nog wat...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. gave platen en verhaal. Onwijs mooi om te zien en leuk al die achtergrond info. De meeste reizen daar zijn gericht op het water en niet het land zoals jullie het doen. Leuk om deze kant eens te zien.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Echt hele mooie foto's prachtig!
    Groeten, Nadia de Vos

    BeantwoordenVerwijderen